Keşke Kasabası ¨

Keşkelerim anlamsız..
İykilerim kayıp..
Söyleyin nerdesiniz?
Yoksa hiç olmadınız mı...
Sustum.
Belki yeniden bulurum bir iyki diye yaşadığım yerde.
Belkilerin faydası yok.
Hayatım kurulu bir keşke kasabasında,
Belki bile yok içinde.
"O" yok..
Bütün olumlu cümlelerim küflü ekmek yığını..
Tüm kelimelerim olumsuzlukların üzerine kurulu..
Elimde değil ki nefes alamıyorum bu yerde..
Oksijensizim.
Soluk soluğa çekiyorum içime tüm kirli düşleri.
Ama olmuyor hâlâ devam ediyorum soluk soluğa yürümeye.
Neyin peşindeyim,ne arıyorum bu yerde?
"O"nu belkide.
Belkide en büyük "keşkem"i...
Mecburiyetlerimi zorladım ben vaktiyle.
Yok bi çıkış yolu bu kasabadan..
İnandıramadım onu kendime.
Başka çağre yok.
En iyisi devam etmek
"O"nsuz/nefessiz yaşamaya..
Keşkelerimle !