Yalnızlık .. *

Yazarsın,yazarsın..
Sonra susarsın.
Sanki,sanki hiç yokmuşum,
Hiç elini tutmamışım,
Hiç gözlerinin içine bakmamışım gibi..
Ama bilirsin !
Giden gitmiştir ve dönmeye niyeti yoktur.
Sarılırsın yalnızlığa
Uzanırsın boylu boyunca yanına
Fısıldarsın yalnızlığını kulağına
Sanki hep öyleymiş gibi....

Hayal~*

Odamdayım
Hafiften sert olan yatağım
Kemiklerimi hissederken
Tavanı izliyorum
Kulağımda kulaklık
Hafif dinlendirici bi ses
Bir hayalden girip
Öbüründen çıkıyorum
Sahi..Çok mu şey istiyorum?
Bi gün bunların hepsi gerçek olacak mı
Başarırmıyım
Yoksa düşüp kalırmıyım yerde öylece
Bi elini uzatan olur mu
Tutarmıyım ki bilinçsizce
Kendimden geçermiyim yoksa yerde çağresizce?
Ellerim kanar mı
Canım acır mı
Ya da yüreğim sızlar mı
Gerçek olur mu hayallerim?
Gerçeklerim mi hayal olur yoksa bilemedim.
Zaman! Gene sen geldin dimi.
Gene sen..
Peki o zaman hoşgeldin
Ama yürümeyi öğren artık
Ve koş lütfen!

Ben Artık Yokum~*

Artık vazgeçiyorum...
İşte unutuyorum seni..
Hiç hatırlamamak üzre.
Yavaş yavaş tükeniyorsun damarlarımda..
Damla damla.
Evet,
Belki uzun sürecek.
Belki yakıcak canımı.
Ama sen dolaşmaya devam ettikçe damarlarımda,
Daha fazla dayanamam ki bu acıya...
Anladım yoksun sen,yok oldun.
Bende yokum o zaman pes ediyorum.
Yeni bir sayfa açıyorum kendime..
Bembeyaz koca bi sayfa...
"Hoşçakal" diyebiliyorum giden geminin ardından...
Yalnızca "Hoşçakal"...