#Deprem

Bu deprem değildi kanımca.

Onun gider adımlarındandı bütün zelzele.

Yer bile gidişinden korkup titriyordu sadece.

Artçı şoklar da o böyle gidip geldikçe,

Devam edecekti belli.

Yüreğim yerli bir olacaktı habersiz.

*Batıl İnanç*

Sana dair kendime verdiğim sözlerimi tutamadım hiç.

Bakamıyorum aynaların yüzüne.

Kırılırlar diye bana.

Mağlum 7 yıl sensizlik var işin ucunda.

Batıl inançlar diye düşünme sakın boşuna.

*Sen* bile eklendin enine boyuna,

Bu şaşkın inançlarıma...

Güneş*

Güneş yalnızlığımı izlerken,

Yüzünü asmış gökyüzüne.

Batmaya korkar gibi bakıyor yüzüme.

Çatık kaşlarla gözgöze geliyorum güneşle.

Yok olmasını istiyorum sadece,

Yalnızlığım görünmesin diye~

Sayfalarca.

Seni günü gününe yaşamıştım oysa.

Her gün bambaşka bir heyecanla.

Hiç bıkmadan karaladım seni sayfalarca..

Fakat beğenmedin sanki sen,

Sadece baktın öyle.

Madem ki böyle,

Şimdi yırt sayfayı tüm gücünle.

Sonra kopsun öndekilerde.

Dökülsün bir bir gözümden..

Kuru bir mendile hapsolsun geçmişin.

Korkusuz Artık Kalbim

Eğer  korkmuyorsa artık kalbim,

Seni kaybetmekten,

O hâlde bu bir sorun işaretidir.

Kalbim yalnızlıkla da arkadaş olabilir.

Herkes gitse bile,

Ardından yalnızlık gelir..

Yani hiç yalnız kalmam ben,

Korkmamalarımın sebebi budur.

Eğer kaybedecek kimsesi kalmadıysa artık kalbimin,

Korkulacak derecede kanlı olduğuna işarettir.

Pembe-Beyaz vS.

Hayaller vardı. 
Pembelere bürünmüş,

Düş olmuş sessizliğin çağresizliğinde.

Öyle çağresiz ki bu düş,

Sığdıramamış kendini pembenin binbir tonuna..

Yinede içimizden dua ediyorduk.

Amin denilmese de kimselerce,

İhtimaller hiç eksik olmamıştı ki

Nerden bilirdik

İnandığımız duyguların yok olacağını..

Yok olmak değil de,

Aslında görünmezlikti bunun en iyi pozu.

Seneler sonra elimize alıp geçmişi baktığımızda
Silecektik gözlerimizdeki pusu,tozu.

Pembe-beyaz olacaktı fotoğraf kareleri,
Masal gibi yani.
Hani hayal ya pürüzsüz olmalıydı elbette rengi.
Saydam da sayılabilirdi belki.

Sen beyazı severdin bütün masumiyetinle.
Hep aynıydın işte.
Orda,olduğun yerde durup bana bakardın.

Başka renklere karıştırmadım hiç seni.
Öyle olsa yok olurdun sahi,
Atan pembe yüreğimde.

Ben pembeyi severdim..
Çocuk masumiyetimle,
Bi pespembe olurdum mahçup,

Bazen de tozpembe,sana karışıp..