*Onu İçimden Unutacaktım

Tek başımayım şimdi.
Salondaki koca koltukta oturmuş
Aklımı seyrediyorum.
Nerelere götürüveriyor beni habersiz.
Yapayalnız,çağresiz.
Yada durun bir dakika.
Bana eşlik eden sadık saat tik taklarını da unutmayalım.
Gözüm saate takıldı bi an.
Nede hızlı geçiyordu zaman.
İstesemde geri gidemezdi ne akrep ne yelkovan..
Saat çoktan 2 olmuş,geçiyordu bile.
Çoktan uyumuştur umursamazca dedim içimden.
Kızdım kendime.
Dilimde hâlâ "o" mu vardı?
İtiraf etmek zordu,kendime bile.
Belli ki kolay olmayacaktı onsuz cümleler kurmak.
Belki ellerim hâlâ ona şiirler yazacaktı izinsiz.
Kabullenmeli bu durumu çağresiz.
Onu içimden unutacaktım...

Gözyaşlarıma eşlik eden birileri var gökyüzünde .. ~

Meğer yalnız değilmişim bende.
Gözyaşlarıma eşlik eden birileri var gökyüzünde.
Hüngüre hüngüre ağlayan tüm şehirle birlikte,
Beni de sırılsıklam eden birileri.
Gözyaşlarını omuzlarımda kurulayan..
Sana benzettim gökyüzünü bu gece..
Karanlık ve ağlamaklı.
Sus desende susmayan,
Daha da şiddetlenen,
Bağıran ve kızan gökyüzünü.
Sessizce izledim ıslattı tüm şehri.
Güneş doğmaya yakın alıp pılını pırtısını gidecek,
Bir vedayı bile çok görüp...

Yağmur

N'olur n'olur ağlama dedim..
Gürledi birden !
Karışma dercesine..
Korktum,kaçtım.
Kaçabildiğim kadar uzağa,
En uzağa..
Peşimi bırakmadı gözyaşları.
İçim içimi yedi yine de susturamadım.
Ağlama bak, bende ağlayacağım...
Gözyaşları omuzlarımı ıslattı,
Sırılsıklam oluncaya kadar ağladı..

Sonra..Kaldırdım başımı baktım göğe..
Yalvarırcasına haykırdım !
Ağlama gök...
Ağlama bana.. Bize..
Ben ağlarım sus sen ağlama..
Duymasın kimse.