Aşk yine örmüş ağlarını,
Kalplerimizi birleştiren köprüde.
Dokunsam...
Yıkılır diye korkuyorum..
Bütün olabilitesi imkanlarımı sundum kendimce.
Fakat bulamadım yine bir hâl çağresini..
Ne yana dönsem olmuyor,
Unuttum sağımı,solumu..
Ama biliyorum..
Solumdaki atmıyor!
Sözcüklerimi yutuyorum bir bir...
Boğazıma takılıyor,boğuluyorum..
Bir öksürükte söküp atasım geliyor içimden,
Tüm sustuklarımı..
Yapamam.
Üstüne bir bardak sudan başka yok hâl çağresi bunun..
Unuttum başını,sonunu..
Ama biliyorum..
Son beni çağırıyor!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder