9 Şubat 2010 Salı

Karın Beyaz Büyüsünde Kaybolsam...

Saat 23.33 şimdi
Sen en tatlı rüyalarını görmek dileğiyle,
Çoktan uykuya daldın bile..
Bense;içimdeki yangınımı söndürmeye çalışıyorum,
Penceremden bakarken..
Aklımda yine sen..
Beyaz büyüyü izlerken..
Birden kendimi dışarı atmak geliyor içimden,
Yürümek hiç durmamacasına,
Koşmak.. Yol boyunca...
Beyazlara bürünmek tüm şehirle birlikte...
Kaybolmak belkide.
Karın o beyaz büyüsünde.
Yüreğime yüreğime vuruyor kartaneleri.
Aşk yağıyor üzerime ,
Karla karışık...
Ardından bir fırtına...
Öncesinde sessizlik yoktu oysa.
Geldi ve geçti çabucak..
Gökyüzü hâlâ olabildiğine beyaz..
Ve aşk;şarkısını mırıldanıyor kulağıma...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder